துணைவியின் இறுதிப் பயணம் – 7

Featured

 

   

 

சி. ஜெயபாரதன், கனடா

என் இழப்பை நினை, ஆனால் போக விடு எனை !

[Miss me, But let me go] 

++++++++++++++

[41]

மீளா புரிக்கு !

 

என்னுள்ளத்தின் சுவர்களில்

ஒவ்வோர் அறையிலும்

நான் காண விழைவது

துணைவி படம் ஒன்றைத்தான் !

நான் கேட்க

விரும்புவது துணைவி

இனிய குரல்

ஒன்றைத் தான் !

ஓவ்வோர் அறைத் தளத்திலும்

என் காதில்

விழ வேண்டுவது

துணைவி தடவைப்பு

எதிரொலி

ஒன்றைத்தான் !

ஒவ்வோர் சுவர்ப் படத்திலும்

அவளது கண்கள்

உற்று நோக்க வேண்டுவது

எனது கண்களைத் தான் !

எண்ணற்ற  அவளது

படங்களைத் தேடி எடுத்து

பலகையில் ஒட்டிப்

பலர் பார்க்க வைத்தேன்,

ஈமச் சடங்கிலே !

யாரை நான் இழந்தேன்  என்று

ஊராரும், உற்றாரும்

பார்க்க வேண்டும் அன்று !

உடலையும் உயிரையும்

பிடித்து வைக்க முடிய வில்லை !

படங்களை யாவது

தினம், தினம்

பார்த்துப் பார்த்து

துணைவியை நினைக்கலாம் !

திரைப் படங்களில் அவள்

உயிரோடு

நடமாடி இருந்ததைக்

காணலாம்

மீண்டும், மீண்டும் !

என்னை விட்டுத் துணைவி

பிரிந்து விட்டாள்

நிரந்தரமாய் !

எனது இல்லத்தில் இனிமேல்

வாழத் தேவை யில்லை

என்று ஆயுள்

அத்தமனம் ஆனது !

ஒருபோக்குப் பாதையில்

திரும்பிப் பாராது,

புலம் பெயர்ந்து விட்டாள்

மீளா புரிக்கு !

++++++++++++++++

[42]

உயிரா ?  உடலா ?

 

உயிர் என்னும் மாய விசை

இல்லையேல்,

உடம்பெனும் யந்திரம்

ஓடாது இப்புவியில் !

உடம்பு என்றோர்

பம்பரம் இல்லை யெனின்

உயிருக்கு வேலை

உண்டோ ?

தனித்து வாழ முடியாத

இரண்டும்

பிணைத்து வாழ வேண்டும்,

பிறப்புருவில்.

அல்லது

முறிந்து வீழ வேண்டும்,

என்பது ஊழ்விதி !

முதன் முதல்

உயிர்  நீங்க வில்லை

துணைவிக்கு !

முறிந்து,

முடங்கியது முதலில்

உடம்பு !

உயிருக்கு ஆயுள் நீட்சி

இருப்பினும்

நோயுற்ற கூண்டிலே

குடியிருக்க

முடிய வில்லை,

உயிர்ப் புறா  !

இறுதியிலே

பூரண

ஓய்வெடுத்தது உயிரும்

உடம்பும் !

+++++++++++++++++

[43]

ஈமச் சடங்கு

 

உயிருள்ள மானிடப் பிறவிக்கு

உரிய மதிப்பளிப்பது

நியாயமே மனித நேயமே.

அது போல்

உயிரிழந்த சடலத்துக்கும்

பயண முடிவில்

மரியாதை புரிவது

மனித நாகரீகம். மனித நேயமே.

பிரம்மாண்ட மான

வரலாற்றுச் சின்னமான

பிரமிடைக் கட்டினர்

ஃபெரோ வேந்தர்கள்

தமது உயிரிழக்கும் சடலத்துக்கு

முன்பாகவே !

மும்தாஜ் மனைவிக்கு

உலக ஒப்பற்ற,

எழில் கொலு மாளிகை,

தாஜ் மகாலை எழுப்பினார்

ஷாஜஹான் !

துணைவிக்கு நான் இரங்கற்

பாமாலை வடித்துச் சூட்டினேன்.

 

ஐம்பத்தாறு ஆண்டுகள்

உடனிருந்து

இடர், துயர், இன்பத்தைப்

பகிர்ந்து

கடமை, உடைமை

வறுமை, செழுமை, திறமையில்

தானும் பங்கெடுத்து

மரித்த என் துணைவிக்கு

உரிய மரியாதை

அளிப்பது என் இறுதிக் கடமை,

அதுவே ஈமச் சடங்கு !

மௌன மாளிகையில்

ஆரவர மின்றி ஆடம்பர மின்றி

ஊரார், உற்றார், உறவினர்

கூடி இருக்க,

நீத்தார் பெருமை நினைப்பது

ஈமச் சடங்கு !

தகன மாளிகையில் அன்பர் சூழக்

கடவுளை நினைத்து,

சடலத்தை

அக்கினி மூலமாய்

வழியனுப்பி வைத்தோம்.

 

தங்க உடம்பு

குடத்துச் சாம்பல் ஆனது.

துணைவி புரிந்த

நல்வினை எல்லாம்  அன்று

நாலுபேர் பேசி

நினைவில் வைத்தோம்.

செல்லும் போது

சொல்லாமல் பிரிந்த துணைவிக்கு

“போய் வா” என்று

வாயால் சொல்லும் வாடிக்கை

விடை தரவில்லை !

ஆயினும்

காதில் துணைவி முணுத்தது :

“என் இழப்பை நினை !

ஆனால் போக விடு எனை !

 

++++++++++++++

பிரார்த்தனை தொடர்கிறது.

சி. ஜெயபாரதன்

++++++++++++++

துணைவியின் இறுதிப் பயணம் – 6

Featured

துணைவியின் இறுதிப் பயணம் – 6

 

 

 

சி. ஜெயபாரதன், கனடா 

என் இழப்பை நினை, ஆனால் போக விடு எனை !

[Miss me, But let me go] 

++++++++++++++

[36]

என் கதை     

 

எழுதி, எழுதி

எழுதிக் கொண்டே எழுதி,

எழுதிய பின்னும்

எழுதி,

இன்னும் உருகி எழுதி

என்றும் எழுதி

இப்பிறவி பூராவும் நான் எழுதி

எழுதி வந்தாலும்,

ஆயுள் தேய்ந்து மாய வாழ்வு

அத்தமனம் ஆனாலும்,

என் எழுத்தாணி ழுது

முறிந்தாலும்,

என் துயரம் தீராது !

என்னிதயப் புண் ஆறாது !

என் பிணைப்பு

பாசப் பிடிப்பு மாறாது !

என் னப்புண்,

ன் மனப்புண் போல் தெரியலாம் !

என் அதிர்ச்சி போல்

ன் அதிர்ச்சியும் நேரலாம் !

என் கண்ணீர்த் துளிகளில்

ன் துயர்ப் பிம்பம் காணலாம் !

என் சோகக் கதை

ன் கதையைக் கூறலாம் !

அப்போது,

ன் கண்ணீர்

என் கண்ணீர் ஆகிவிடும் !

 

++++++++++++++++++++

[37]

இரவில் ஓர் அலறல் !

 

அம்மா வுக்கு என்ன

ஆனது ?”

இப்படி ஓர் அலறல்

எழுந்து,

நள்ளிரவில் கேட்டு மேல்

மாடியில் தூங்கும்

என் மூத்த மகள்

துள்ளி எழுந்து விட்டாள்.

என் பேத்தியும்

விழித்துக் கொண்டாள் !

என் வாயில் எழுந்த

அக்குரல்

கீழ் அறையில் தூங்கும்

எனக்கு மட்டும்

என் காதில்

ஏன் கேட்க வில்லை !

 

+++++++++

[38]

உருகி, உருகி

 

ஊனுருகி உள்ள மெல்லாம்

வெந்து சாம்பலாக,

தானுருகி வாழ்வில்

தனக்கெனப் பிறந்தவளை

வானுலகுக் கென்கையால்

மின்கனலில் அனுப்பி,

நானுருகித் தனியனாக

நான்முகன் எழுதி வைத்தான்.

++++++++++++++

[39]

அணையாத கனல்

 

ஏற்றி வைத்த உன்

மெழுகுவர்த்தி ஒருநாள்

காற்றடிப்பில்

பட்டென அணைந்து விடும் !

எரியும் விளக்குகள்

எல்லாமே

ஒருநாள் அணைந்து போகும் !

உன் உடம்பும்

ஒரு மெழுகு வர்த்தியே !

அதிலே ஆட்சி புரியும்

ஆத்ம உயிரும் ஓர்

தீக்கனல் சக்தியே !

என் வீட்டில் வாழ

ஏற்றி வைத்த

ஓர் கலங்கரை விளக்கு

என் துணைவி !

அவள் நடமாடும் தீபம் !

குப்பெனப் புயலில் அணைந்து

எங்கும் இருள் மயம் !

என் நெங்சில் அப்போது

பற்றிய தீ மட்டும் ஏன்

இன்னும் அணைய வில்லை ?

துணைவிக்கு

அன்று நான் இட்ட தீ

அணைந்தது,

ஆனால் அதனால்

எனது நெஞ்சில் பற்றிய தீ

இதுவரை

அணைய வில்லை ! அது

அணையுமா ? அணையுமா ? என்றும்

அணையுமா ?

 

+++++++++++++++

[40]

அறுந்த தொப்புள் கொடி

 

பிறந்த சிசுவுக்கு இருப்பது

ஒன்றில்லை !

தொப்புள் கொடிகள்

இரண்டு !

பெற்ற தாயுடன்

இணைந்தது ஒன்று !

தெரிவது

மனித கண்ணுக்கு !

சேயிக்குத் தெரியாமல்

இயங்கி வருவது

இரண்டாவது தொப்புள் கொடி !

படைப்பாளியுடன்

பிணைந்தது !

ஆத்மப் பிணைப்பு அது !

உயிர்ப் பிணைப்பு !

தெரியும் தொப்புள் கொடி

அறுத்தால்

சேய் தானாய் இயங்கும் !

தெரியாத

தொப்புள் கொடி அறுந்தால்

செத்துவிடும் சேய் !

துணைவிக்கு அறுந்து போனது

பிணைப்புக் கொடி !

 

+++++++++++++++++

பிரார்த்தனை தொடர்கிறது.

சி. ஜெயபாரதன்

+++++++++++++++

துணைவியின் இறுதிப் பயணம் – 4

Featured

அமர கீதங்கள்

துணைவியின் இறுதிப் பயணம்

சி. ஜெயபாரதன், கனடா

+++++++++++++++++++

என் இழப்பை நினை, ஆனால் போக விடு எனை !

[Miss me, But let me go]

++++++++++++++

என்னருமை மனைவி  தசரதி ஜெயபாரதன்

தோற்றம் :  அக்டோபர்  24, 1934

மறைவு : நவம்பர் 18, 2018

++++++++++++++++++

[27]

தீவைப்பு

 

ஈழத்தில் இட்டதீ சீதைக்கு ! எழில்மதுரை

சூழத்தீ இட்டது கண்ணகிக்கு ! – காலவெடி

மாய்த்த துணைவிக்கு கானடா வில் தீவைப்பு !

ஆயுள் முடிந்த கதை.

 ++++++++++++++++++++++++

[28]

தனிமை

 

கொடிது கொடிது இளமையில்

வறுமை !

அதனினும் கொடிது

நடுமையில்

ஊழிய வருவாய் இன்மை !

அதனினும் கொடிது

முதுமையில் நோய்மை !

அதனினும் கொடுமை

மண விலக்கு,

இல்லற உடைப்பு,

புறக்கணிப்பு !

அனைத்திலும் கொடுமை

மனத்துக் கினிய

மனைவியோ, கணவனோ

பட்டெனத் தவறிப்

பல்லாண்டு

மனிதப் பிறவி நொந்திடும்

தனிமை ! தவிக்கும்  

தனிமை.

 

++++++++++++++++

[29]

இட்ட கட்டளை

 

முதலில் கண் மூடுவது

தானோ அல்லது

நானோ என்று

நாள்தோறும்

எட்டிப் பார்ப்பாள் என்னை

அடிக்கடி,

அடுத்த அறையில் நான்

எழுதும் போது !

இரவு பதினொரு மணி

இனிமேல்

எழுத வேண்டாம் என

எனக்கிடுவாள் கட்டளை !

உங்களுக்கு

எதுவும் நேர்ந்தால்

எனக்குத் தெரியாது.

என்னால் உதவ முடியாது

தூங்கச் செல்வீர்.

 

+++++++++++

[30]

துணைவியின் கொடை

 

கண்ணும் கருத்துமாய்

வளர்த்த

பெண்டிர் இருவர்.

மூத்தவள்

மருத்துவப் பணி.

இளையவள்

பொறியல் பணி.

தக்கார் தகவிலர் என்பது

மக்கட் திறனால்

தெரியும்.

இல்லறப் பயன்பாடு

என்பது

பிள்ளைகள் செயற்பாடு.

 

++++++++++++++

[31]

பொங்கலோ பொங்கல்

 

ஒவ்வோர் ஆண்டும்

தவறாது

ஒவ்வோர் தை மாதமும்

மறவாது,

குளிர்நாடு கானடாவில்

எங்கள் இல்லத்தில்

கமகமவென மணக்கும் பால்

பொங்கல் வைப்பாள்

என்னருமைத் துணைவி.

தித்திக்கும்

சர்க்கரைப் பொங்கல் !

சாம்பார்

வெண் பொங்கல் !

இரட்டைப் பொங்கல் !

இவ்வாண்டு தைத் திங்கள்,

பொழுது புலர்ந்தது,

பொங்கல் பானை,

புத்தரிசி,

சர்க்கரை, கரும்பு, பால்

அக்கரையுடன்

காத்திருக் கின்றன,

வீட்டு வாசல் முற்றத்தில் !

சர்க்கரைப்

பொங்கல் வைக்க இல்லை

துணைவி

எங்கள் இல்லத்தில் !     

 

+++++++++++++++++++++

 

[32]

மானுடப் பிணைப்பு

[Human Bondage]

 

“மானுடம் பூத்தது

வாழ்வதற்கு ! அந்த

மன்மத ராகங்கள்

காதலுக்கு !” என்று

கனடா கவிஞர் புகாரி

கவிதை

எழுதி வைத்தார்.

முன்புறம்

ஒரு கதவு மூடினால்

பின்புறம்

மறு கதவு திறக்கிறது !

இறுதியில்

பிரிந்து செல்லும் கை

பிடித்தது

என் இடது கையை

பிரியா விடை பெற்று !

உடனே அடுத்து நான் வாழப்

பிணைக்கும்

இருகரங்கள் பற்றி

இழுத்துக் கொள்ளும் என்னைத்

தன்வசம் !

இன்னும் ஆயுள் நீடிக்கும்

உனக்கு !

வாழ நினைப்பாய்.

இல்லார்க்கு உதவ முனைவாய்,

இன்னும் முடிக்க வேண்டிய  

பணிகள் பல உள்ளன,

உன்னைப் படைத்த படைப்பாளி

உனக்கிட்ட வினைகளை

முடிப்பாய் !

பயணம் முடிய வில்லை

உனக்கு !

 

+++++++++++++++++++++

[33]

சிலுவை

 

ஒவ்வோர் மனிதனும்

தன் முதுகிலே

தனது சிலுவைச்  

சுமந்து கொண்டு தான்

சுற்றி வருகிறான் உலகை

செக்கு மாடுபோல்,

தெரிந்தோ

தெரியாமலோ !

மதுபானம் சிலருக்கு!

மரிவானா சிலருக்கு !

மடிவெடி சிலருக்கு !

புற்று நோய் சிலருக்கு !

பட்டென வெடித்துக் கொல்லும்

இரத்தக் குழல் வீக்கம்

சிலருக்கு !

பயண முடிவிலே சிலுவையில்

யார் உன்னை அடிப்பது

ஆணியில் ?

ஊழிக் காலன் தான் !

 

++++++++++++++++++

பிரார்த்தனை தொடர்கிறது.

சி. ஜெயபாரதன்

 

துணைவியின் இறுதிப் பயணம் -3

Featured

அமர கீதங்கள்

துணைவியின் இறுதிப் பயணம்

சி. ஜெயபாரதன், கனடா

என் இழப்பை நினை, ஆனால் போக விடு எனை !

[Miss me, But let me go]

++++++++++++++

என்னருமை மனைவி  தசரதி ஜெயபாரதன்

தோற்றம் :  அக்டோபர்  24, 1934

மறைவு : நவம்பர் 18, 2018

++++++++++++++++++

[21]

எழுதிச் சென்ற ஊழியின் கை !

 

முடிந்தது

அவள் ஆயுள் என

விதி

மொழிந்தால் நான்

ஏற்க மாட்டேன் !

முடிந்தது

அவள் வினைகள் எல்லாம்

என் வீட்டில் எனக்

காலன்

ஓலமிட்டால் நான்

காதில்

கேட்க மாட்டேன் !

முடிந்தது

அவள் கடமை யாவும்

இந்த உலகில் என

விதியின் கை

எழுதி இருந்தால்,

ஊழியிடம்

ஒரு வினா மட்டும்

கேட்பேன் !

அறுவை முறையை

மருத்துவர் சரியாகச் செய்து

ஒன்பது நாள்

உயிர் கொடுத்தாயே ! ஏன்

ஒன்பதாம் நாள் 

சுவாச மூச்சை நிறுத்தினாய் ?

சொல் ! சொல் ! சொல் !

 

++++++++++++++++

[22] 

ஊழியின் எழுத்தாணி

 

எழுதிச் செல்லும்

ஊழியின் எழுத்தாணி

எழுதி, எழுதி மேற்செல்லும் !

அழுதாலும், தொழுதாலும்

வழி மாறாது !

விதி மாறாது !

நழுவிச் செல்லும்,

உந்தன்

அழுகை காணாது !

காலன் வந்து

வீட்டு வாசலில் நின்று

சிவப்பு மாவில்

கோலமிட்டுக்

குறி வைத்துப் போவான் !

எமனின் நீள் கயிறு

அவளைக் கட்டி

இழுத்துச் செல்லும்

அவளது இறுதிச்

சடங்கு

ஓலைச் சுவடியில்

ஜோதிடரால்

எழுதப்பட வில்லை, அவளது

மூளைச் சுவரில்

எழுதி வைத்துள்ளது

ஊழ்விதி !

 

+++++++++++++

 [23] 

அன்னமிட்ட கைகள்.

 

எனக்கு

அன்ன மிட்ட கைகள்,

ஆக்கி வைத்த

கரங்கள் மூன்று !

முதலாக

முலைப் பால் ஊட்டிய

என் அன்னை !

இருபத்தி யெட்டு வயது வரை

கண்ணும், கருத்துமாய்

உண்ண வைத்து

ஊட்டி வளர்த்த தாய் !

தாயிக்குப் பின்

தாரம் !

ஐம்பத்தி யாறு ஆண்டுகள்

தம்பதிகளாய்க்

கைப்பற்றி

இல்லறத்தில் வாழ்ந்து

முடிந்த கதை !

மருத்துவ மனையில்

பிரியும் ஆத்மா

பிணைத்தது ஒரு கையை !

என் இடது கையை !

இணையத் துடித்த

ஆத்மாவோ

இரு கரம் பற்றி

என்னைத்

தன்வசம் இழுத்தது !

முன்பு தனியாக வாழ்ந்த

சமயத்தில்

அரிசிச் சாதம் கிட்டாத

அந்தக் காலத்தில்

முகம் சுழிக்காது அன்புடன்

புன்னகையுடன்

பன்முறை விருந்தளித்த

பெண்மாது !

உண்டி கொடுத்தோர் வாழ்வில்

உயிர் கொடுத்தோரே.

 

++++++++++++++++++

 [24]

தங்க ரதம்

 

தங்க ரதம் போல்

வீட்டில் தினம்

உலாவி வருவாள் !

மங்கா ஒளி முகத்தோடு

வீட்டில் தினம்

விளக்கை ஏற்றுவாள்.

தகதகக்கும் அந்த

தங்க மேனியாளை

திருமணத்தில் கைப் பற்றிய நான்,

இறுதியாக

என்னிரு கைகளால்

எரியும் மின்சார நெருப்பிலே நான்

தள்ளினேனே ! நான்

தள்ளினேனே !

++++++++++++++++

[25]

[ஆயுள் சான்றிதழ்]

[Life Certificate]

 

ஓய்வு ஊதியம் பெறுவதற்கு

ஓவ்வோர் ஆண்டும்

ஆயுள் நீடிப்புச் சான்றிதழ்

அவசியம்.

இந்திய அரசாங்க ஆணையர்

நவம்பர் மாதம்

முதல் வாரம் அளிப்பார்

முத்திரை குத்தி !

தம்பதிகள் இருவரும் புறப்பட்டோம்.

பயணம் துவங்கியது.

பாதி வழியில்

இருளும் மாலை நேரத்தில்,

திடீரெனத் துணைவி

இரத்தக் குழல் குமிழியில்

நேர்ந்தது வெடிப்பு !

உள் பூகம்பம் !

நாள் காட்டியில்

காலன் என்றோ குறித்து வைத்த

நவம்பர் ஒன்பதாம் நாள் !

அடுத்தோர் 9/11

அபாய மரண நிகழ்ச்சி

நேரும்

ஓருயிருக்கு !   

முடிவில் நடந்தது என்ன ?

எனக்குக் கிடைத்தது

அரசாங்கத்தின்

ஆயுள் சான்றிதழ்.

என்னருமைத் துணைவிக்கு

எமனின் 

மரணச் சான்றிதழ் !

 

++++++++++++

 [26]

மரணம்

 

மானுட  இனத்துக்கு

மரணம் என்பது

புதிதல்ல !  

மரணம்  என்பது

பொல்லாது ! 

உயிருடன் வாழ்வோரைத் தினமும்

கொல்லாமல் கொல்வது !  

மரணம் என்பது

விதியல்ல என்று நீ

சொல்லாதே !

மதியால் நீ விதியை

வெல்லலாம் என்று சொல்லிக்

கொள்ளலாம். 

ஆனால்

மரணத்தை வெல்ல

முடியுமா !

பிறப்பும், இறப்பும்

உயிரின வாழ்க்கையின்

இருதுருவங்கள்.

பிறந்தவர்

ஒருநாள் இறப்பவர் தான் !  

இறப்பவர் மீண்டும்

பிறப்பர்

என்பது தெரியாது !

மரணம் புதிதல்ல என்று

உரைத் தெனக்கு

ஆறுதல் கூற வராதீர் !

மரணம் விதியல்ல என்று

இறையிடம்

முறையிடுவேன் !

மரணம்

அரக்கர் தொழில் !

மானிடப் படைப்பைச் சீராய்

உருவாக்கிய பிறகு  

ஊனுருகப் பறிப்பது தான்

உன் அறுவடையா ?

அல்லது

அறநெறியா ?

 

+++++++++++++

பிரார்த்தனை தொடர்கிறது.

சி. ஜெயபாரதன்

துணைவியின் இறுதிப் பயணம்

Featured

அமர கீதங்கள்

துணைவியின் இறுதிப் பயணம்

சி. ஜெயபாரதன், கனடா

என் இழப்பை நினை, ஆனால் போக விடு எனை !

[Miss me, But let me go]

++++++++++++++

என்னருமை மனைவி  தசரதி ஜெயபாரதன்

தோற்றம் :  அக்டோபர்  24, 1934

மறைவு : நவம்பர் 18, 2018

++++++++++++++++++

 

தமிழ்வலை உலக நண்பர்களே,

எண்ணற்ற வலை உலகத் தமிழ் நண்பர்கள் அன்புடன்,  ஆழ்ந்து, கனிவோடு எழுதி அனுப்பிய இரங்கல் மடல்கள் என்னை நெகிழச் செய்தன.

உங்கள் அனைவருக்கும் என் கனிவான நன்றிகள்.

என் அருமை மனைவியின் இறுதிப் பயணத்தை நான் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விழைகிறேன்.

+++++++++++++

வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவர்,வானுறையும்

தெய்வத்துள் வைக்கப் படும்.

மனைக்கு விளக்கு மடவாள்.

நெருநல் உள ஒருத்தி இன்றில்லை என்னும்

பெருமை உடைத்திவ் வுலகு.

[வள்ளுவப் பெருமான் என்னை மன்னிப்பாராக]

+++++++++++

[1]

படமாகிப் போனாள்\!

நடமாடும் தீபம் புயலில்
அணைந்து போய்,
சுவரில்
படமாகித் தொங்கும் !
வசிப்பு
இடம் மாறிப் போகும்
பூமியின்
தடம் மாறி நோகும் !\
விட்டு
விடுதலை யாய் ஏகும் !

+++++++++++

[2]

சொல்லாமல் போனாள்

பூவோடு போனாள் !
நெற்றிப்
பொட்டோடு போனாள் !
மங்கலத்
தாலியுடன் போனாள் !
என்னைத்
தவிக்க விட்டுப் போனாள்.
தங்க ரதத்தின்
பயணம் நிறுத்தம்
ஆனது !
செல்லும் போது
சொல்லாமல் போனாள்.

+++++++++++

[3]

தனிப்பறவை

துணைப் பறவை போனது
துடிப்போடு !
தனிப் பறவை நான்
தனியாய்க் குமுறி
தவிக்க விட்டுப் போனது !
இனி வீட்டில்
காத்திருக்க எனக்கு
எனது இல்லத்தரசி ஏது ?
உணவு ஊட்டும்
வளைக் கரங்கள் ஏது ?
கண்ணோடு
கண் இணை நோக்கிக்
கனிவு கொடுக்கும்
பெண் ஏது ?

+++++++++++

 [4] 

நொடிப் பொழுதில்

துடி துடித்துப் போனதே என்
துணைப் புறா !
என் நெஞ்சில்
அடி அடித்துப் போனதே என்
ஆசைப் புறா !
இடி இடித்துப் போனதே என்
இல்வாழ்வில் !
நொடிப் பொழுதில்
முடிந்து போகும் அவள்
தொடர் கதை !
கண் திறந்து நோக்கி
கடைசியில்
கை பிடித்துப் பிரிந்ததே என்
கவின் புறா !

+++++++++++

[5]

முடிந்த கதை

இதய வீணை கை தவறி
உடைந்த பிறகு
இணைக்க முடியுமா ?
புதிய கீதம் இனி அதிலே
பொங்கியே எழுமா ?
உதய சூரியன் எனக்கினி மேல்
ஒளியும் வீசுமா ?
விதி எழுதி முடித்த கதை
இனியும் தொடருமா ?

+++++++

[6]

நேற்று,

நேற்று
ஒளிகாட்டி, வழிகாட்டி
நடமாடிய தீபம்,
புயல்
காற்றிலே
அணைந்து போய்,
வீட்டுச் சுவரில்
படமாகித் தொங்கும்
இன்று,
மாலை போட்டு !

++++++++

[7]

மெய்க்காட்சி

கண்முன் உலவும்
உண்மைத் திரைக் காட்சி
உன் கண்ணுக்கு
தெரியாது !
உடனுள்ள உயிர்ப் பிறவி
ஒன்று நிலவி
உன்னருகில் உதவி வருவது
உனக்குத் தெரியாது !
அதன்
உன்னதம் புரியாது !
உயிர் பிரிந்து
போன பிறகு தான்
அதன் இழப்பு,
உனது
ஊனை உருக்குது !
உடலை முடக்குது
உயிரைக் கசக்குது !

+++++++++++++

[8]

புனிதவதி

எனக்காகப் பிறந்தாள்,
எனக்காக வளர்ந்தாள்,
எனக்காகப் பூத்தாள்,                                                                                          ஒருமுறை நான் பார்த்து                                                                         ஒப்பிய திருமணம்.
என்னையே மணந்தாள்,
என் இல்லத் தீபத்தை
ஏற்றினாள்,
ஐம்பத் தாறு ஆண்டுகள்,                                                                            ஆதவன் உதித்தது ! அத்தமித்தது !
ஆனால் இன்று
நின்றதவள்
கைக் கடிகாரம்.

+++++++++++++++

[9]

ஒருவரி

ஒருவரி எழுதினால்
எழுதென
ஒன்பது வரிகள்
வாசலில்
வரிசையாய் காத்திருக்கும்,
கண்ணீரோடு !
புண்பட்ட வரிகள் !
வரிசை கலைந்து
முதலில்
என்னை எழுது,
என்னை எழுது என்று
கெஞ்சும் !
என் டைரியில்
உன் கையெழுத்தை இடுவென
முந்தும் !
எழுதி, எழுதி, எழுதி
என் மனம் தினம் இப்படி
அழுதால்,
ஆறுதல் கிடைக்கும்
எனக்கு
நூறாண்டுக்குப்
பிறகு !

+++++++++++++

[10]

கால வெடி
[Time Bomb]

காத்திருந்தான் காலன் !
வேர்த்து நின்றான்
கதவருகில் !
கயிறை மாட்ட வந்தான்
எமதர்மன் !
பற்ற வைத்துப் புகையும்
கால வெடி
பட்டென வெடித்தது !
காலவெளியில்
நேர்ந்த
பெரு வெடிப்பு அது !
இரத்தக் குழல்
குமிழ் உப்பிக் கிழிந்து                                                                                குருதி கொட்டும் !                                                                                    நில்லாது
குருதி கொட்டும் !
கொட்டி
ஆறாய் ஓடும் !
மருத்துவர்
இரத்தம் கொடுத்தார்
பை, பையாக
கை கடுக்க, கால் கடுக்க
மெய் கடுக்க !
தெய்வீக மருத்துவப் பெருமக்கள்
செய்யும் விடா முயற்சி                                                                     கண்டேன் !                                                                                                                 வாழ்க ! வாழ்க !
நீடு வாழ்க அவரினம் !
அபாய அறுவை முறை
வெற்றியே !
ஆனால்                                                                                                              இறுதியிலே
அவள் கைக் கடிகார
முள் அசைவு
நின்றது !

+++++++++++++

[11]

எழுதப் பட்டிருக்கிறது !

எப்படித் துவங்கும் அவள்                                                                     இறுதிப் பயணம் ?
எப்போது
எச்சரிக்கை மணி
அடிக்கும் ?
எப்படி அவள் கதை முடியும்
என்றெனக்குத்
தெரியாது !
ஆனால்
அது முன்பே
எழுதப் பட்டுள்ளது !  முன்பே                                                                                 திட்டமிடப் பட்டது !
காலன் விடும்
ஓலம் வரும் முன்னே !
எமன் சவுக்கடி
மின்னல் வரும் பின்னே !
அவள் ஆத்மா
இப்படித் தான் பிரியும்,
தனித்து நான்
இப்படித் தான் குமுறிக் குமுறித்
தவிப்பேன் என்று,
எழுதப் பட்டுள்ளது !

++++++++++++++++

[12]

கண்ணீர்த் துளிகள்

எனது கண்ணீர்
உமது கண்ணீர் ஆனது !
உங்கள் கண்கள்
சிந்தும்
வெந்நீர்த் துளிகள்
என் கண்ணீர்
ஆனது !
எங்கள் வீட்டுக் குழாயும்
கசிந்து
கண்ணீர் சொட்டும்
எனக்கு !
ஓருயிரின் இழப்பு பெரும்
பாரமாய்க் கனத்து,                                                                                            பாரெங்கும் பரவி
காலவெளி,
மதம், இனம், தேசம்
கடக்கிறது !

+++++++++++

பிரார்த்தனை தொடர்கிறது.

சி. ஜெயபாரதன்.

தமிழுக்கு விடுதலை தா !

Featured

Hands tied
சி. ஜெயபாரதன், கனடா.

 

தமிழைச் சங்கச் சிறையில்
தள்ளாதே !
தங்கச் சிறை வேண்டாம் !
​கை கால்களில்​
​பொன் விலங்கு பூட்டாதே !​
விதிகள் இட்டால்
விதி விலக்கும் இடு !
தமிழுக்கு வல்லமை தேவை
மூச்சு விடட்டும்;
முன்னுக்கு வரட்டும் !
நுண்ணோக்கி மூலம் ஆய்ந்து நீ,
பின்னோக்கிச் செல்லாது,
முன்னோக்கிச் செல்
தொலை நோக்கி மூலம் !
வேரூன்றிக் கிளைகள் விட்டு
விழுதுகள்
வைய மெங்கும் பரவட்டும்;
கழுத்தை நெரிக்காதே !
காற்றில் நீந்தட்டும் !
காலுக்கு ஏற்றபடி செருப்பை மாற்று !
தமிழைத் தவழ விடு !
நடைத் தமிழில்
நடக்க விடு !
​நடக்க நடக்கக் குருதி ஓடும் !
​முடக்காதே தமிழை !
தவறி விழுந்தால்
எழுந்து நடக்கக் கைகொடு !
தோள் கொடு, தூக்கி விடு !
தனித்தமிழ் தேடி, தூய தமிழ் நாடி
வடிகட்டி ஏந்தி
வலை உலகில் மேயாதே
பழமை பேசிப் பேசி
கிழவி ஆகாதே !
ஆறிய கஞ்சியை மீண்டும், மீண்டும்
சூடாக்கிக் குடிக்காதே !
அழுக்குச் சட்டை
​தூய நீரில்​
துவைத்து துவைத்துக்
கிழிந்து போனது !
தமிழில் இல்லாததை, தமிழால் இயலாததைத்
தத்தெடுத்துக் கொள்
யுக்தியுடன்;
புத்தாடை அணிய விடு !
புத்துயிர் பெற்றுப் பைந்தமிழ்
இத்தரணி ஆளவிடு !

 

+++++++++++++++++++

 

S. Jayabarathan [jayabarathans@gmail.com]  August 8, 2018  [R-2]

 

பெண்ணுக்கோர் ஆயுதம்

பெண்ணுக்கோர் ஆயுதம் !

மூலம்: ஜெஃப்ரி விட்னி

[Geffrey Whitney]

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

++++++++++

உயிரினம் தோன்றிய போதே

இயற்கை விதிகள் ஈந்து விட்டன !

காளைக்குக் கொம்புகள்,

குதிரைக்கு ஓடும் கால்கள்,

சிங்கத்துக்குப் பற்கள்,

வலுத்த பாதங்கள்,

முயலுக்கு துரிதப் பாய்ச்சல்,

மீனுக்கு நீச்சல் திறமை,

பறவைகட்கு இறக்கைகள்,

ஆயினும்

பாதித் தொகை யான

பெண் இனத்துக்குப்

பாதுகாப்பு ஆயுத மில்லை !

அவசியத் தேவைக்கு  

இயற்கை அளித்தது என்ன ?

உடற் கவர்ச்சி !

ஞானிகள், வீரர், தீரர் மயங்கி

வலுவிழக்கும்

மேனித் தோற்றம் !

அழகு பாவைக்கு ஆயுதமா ?

அல்லது

கழுகுக்கு இரையா ?

உனக்கோர் ஆயுதம் தேவை,

* மிளகுத் தண்ணியை

முகத்திலே வீசு !

** மின்னதிர்ச்சி மின்னலையை

மேனியிலே பாய்ச்சு !

+++++++++++++++

* Pepper Spray

** Electroshock Weapon